Week 10 in The Gambia.. (16/5-22/5)

Alweer 10 weken in het mooie, zonnige en warme The Gambia. In die 10 weken heb ik al zo veel geleerd, over de medische wereld in The Gambia, over mezelf en over de mensen in The Gambia. Nog een kleine week totdat ik dit mooie land en de fantastische mensen ook aan mijn lieve mama mag gaan laten zien en voorstellen. 

Deze week was helaas niet echt mijn week. Waarom niet? Lees dan vooral verder.

Cassy’s / Smile lounge
Op maandag zijn we na het ontbijt in Cassy’s gaan zitten om daar weer te werken. Ik heb daar ook heerlijk ontbeten met een smoothie bowl. Ik merk namelijk sinds dat ik buikpijn heb dat dit erger wordt wanneer ik gluten eet, dus dit probeer ik zo veel mogelijk te vermijden. In Cassy’s heb ik weer gewerkt aan mijn The Gambia fotoboek, hier ben ik heel ver mee gekomen. Zo ver dat alle foto’s die ik tot nu toe heb gemaakt er in staan. Dinsdag wilden we eigelijk weer gaan werken in Cassy’s alleen is deze dan standaard gesloten. De week daarvoor hebben we in de Smile lounge gezeten, en omdat ze goed internet hadden zijn we daar weer gaan zitten. 

Psycholoog
Op dinsdag had ik ook een afspraak met de psycholoog. De afgelopen weken was dit eigenlijk nooit gelukt omdat de wifi in het LHC te slecht is. Dit keer lukte het wel. Helaas zijn we, of naja ik, tot de conclusie gekomen dat het beter is dat ik opzoek ga naar een andere psycholoog. Deze psycholoog doet alles via Teams en dus niks fysiek. Dit vind ik een groot nadeel omdat ik het gevoel heb dat ik hierdoor niet verder kom. “Gelukkig” sta ik nog op de wachtlijst van de GGZ dus als ik weer in Nederland ben ga ik hier maar eens achteraan bellen. 

Helaas verpeste dit gesprek toch wel een beetje humeur en voelde het als weer een mislukking. Ik heb dit weten te uiten naar mijn lieve moeder en ook naar mijn reisgenootjes. Dit luchtte wel wat op en de gedachte dat mama bijna komt is dan ook helpend.

Relaxen
Na dat fantastische gesprek met de psycholoog, was ik best uit mijn hum. Die woensdag was het warm, had ik hoofdpijn en last van mijn knie wat er samen voor zorgde dat ik even nergens zin in had. Wel had mijn moeder gevraagd om een lijstje met dingen die ze moest kopen om mee te nemen voor de kinderen hier, en wat boodschappen voor mij (glutenvrij eten :)).
Donderdag en vrijdag was helaas niet veel anders. Ik kon gewoon effe geen motivatie vinden om iets “nuttigs” te doen. 

Ziek
Op zaterdag had ik met de andere verpleegkunde studenten afgesproken dat we met zijn drieën gingen werken. Die ochtend had ik al een gekke buikpijn. Lang verhaal kort, mijn darmen waren compleet van streek dus heb ik alsnog niet kunnen werken omdat ik me echt niet lekker voelde. In de avond zijn we wel nog even gaan eten bij de Libanees onder het motto van ‘je moet toch wat eten’. En aangezien er in het weekend niet voor avondeten wordt gezorgd was dit even de beste optie. Op zondag voelde ik me wat beter en zijn we dus toch maar iets gaan doen. 

We zijn naar de Mandinari River Lodge gegaan. Hier hebben we heerlijk wat gewandeld, spelletjes gespeeld en hebben we wat gegeten. Ik zou graag willen schrijven in rust maar dat is helaas niet waar. Er zijn bij die lodge namelijk een aantal katten en die gaan dus bietsen, en dan zo erg dat ze naast je op de bank komen zitten en het bijna van je bord halen met hun poot.

Hierna zijn we weer rustig aan naar Lamin gegaan waar we zijn gaan slapen. Het was geen hele boeiende week… Maar goed dat hoort er ook bij.

Bedankt voor het lezen en tot de volgende!
Liefs van mij xxx