Dat was 2025...

​2025 is (bijna) voorbij. Een jaar met opnieuw pieken en dalen. Een intens jaar, waarin ik soms intens kon genieten, maar ook regelmatig flink heb moeten bikkelen. Gelukkig waren er lichtpuntjes waar ik me aan vast kon houden, en familie die mij erdoorheen trok en dat nog steeds doet.
In maart startte ik met een revalidatietraject van 16 weken. Al die tijd mocht ik niet werken en moest ik me volledig richten op mijn gezondheid. Helaas heeft dit niet het gewenste effect gehad. Mentaal ben ik hier slechter uitgekomen en ook lichamelijk bleef stabiliteit uit, wat vaak confronterend is. Wel ben ik dankbaar voor de zorgverleners die mij serieus nemen en ondersteunen waar mogelijk.

In de zomer kwam er gelukkig een lichtpuntje: medicatie die mijn zonneallergie iets naar de achtergrond bracht, waardoor ik minder streng uit de zon hoefde te blijven. De re-integratie ging daarna stap voor stap beter en ik vond langzaam weer een ritme. Door de start van een nieuwe ggz-behandeling heb ik recent opnieuw een stapje terug moeten doen op werk, om meer ruimte te maken voor rust en activiteiten waar ik van oplaad. Op de valreep kwamen daar ook nog twee nieuwe diagnoses bij, die best wat klachten verklaren.

2025 was dus niet mijn jaar op medisch gebied, maar ondanks alles waren er momenten waarop ik alles even kon vergeten. Concerten met de fijnste mensen, knuffelen met de liefste diertjes, fijne 1-op-1 momenten met vriendinnen. Ik zag twee prachtige musicals, was bij een rolstoelrugbywedstrijd met collega’s van JongPIT en speelde mijn eerste wedstrijden met rolstoelbasketbal. Ook mocht ik me inzetten als vrijwilliger voor Youth-R-Well en de Jeugdreuma Vereniging en mijn verhaal (en dat van andere jongeren) delen op plekken die ertoe doen.
​
2026 wordt waarschijnlijk opnieuw een medisch jaar, maar ook eentje met lichtpuntjes. Sziget staat gepland, mooie trips met mijn familie (Leeuwarden en Aarhus) en hopelijk met minder pijn basketballen in mijn eigen sportrolstoel. Het wordt pittig, maar ’step by step - day by day’ komen we er wel.